ON BĘDZIE W KOŃCU NASZ

Jest w tym filmie kilka scen, które trudno zapomnieć. Szokująca sekwencja wypadku, chwila skupienia francuskiego ministra  transportu Bertrand Saint–Jean (Olivier Gourmet), gdy spędza on w milczeniu moment nad ciałami ofiar wypadku autobusu, a żandarmi nie dopuszczają do namiotu zrozpaczonej matki jednej z ofiar.

KAŻDY MA SWOJE MIEJSCE, CZYLI NIECH ŻYJE FRANCJA!

Film bije rekordy popularności nad Sekwaną (doskonale jest też przyjmowany w innych krajach europejskich) i ten fakt nie powinien dziwić. Jest to bowiem pełna wigoru komedia, nie unikająca farsowych rozwiązań, nie popadająca jednak przy tym w przesadnie tanie czy krzykliwe efekty, komedia rozegrana w bardzo dobrym, galopującym wręcz tempie.

Amulety, które chronią od złego do dziś niektórzy Egipcjanie noszą przy sobie. My także je kupujemy. Jako pamiątkę z podróży. Ale być może, w głębi serca chcemy dotknąć dawnej magii, odbudować związek z naturą i bogami, który kiedyś był tak oczywisty.

Ta tragedia rozegrała się między 6.00 rano a 19.00, kiedy to trąby ze świątyni ogłaszały Paschę. Nie było przy tym telewizji ani paparazzich. Ale męka Chrystusa jest wyryta w naszej kulturze. Wciąż szukamy w niej nowych, własnych znaczeń. I choć dziś Wielki Tydzień można od siebie odsunąć, przykryć go codziennym informacyjnym szumem, trudno, choć przez chwilę nie wyświetlić sobie w głowie Chrystusa na krzyżu. Symbolika tej śmierci jest czytelna nawet jeśli człowiek niespecjalnie przejmuje się religią. Wojciech Chmiel, malarz, rzeźbiarz, konserwator dzieł sztuki, pokazuje u nas zalążki swego projektu Drogi Krzyżowej.

ŚLEDZTWO W SPRAWIE CZUŁOŚCI

Marieke (Hande Kodja) woli starszych mężczyzn. I nie ma większych oporów, by chodzić z nimi do łóżka. A potem ich fotografować. Domyślamy się, że to nie jest beztroska kolekcjonerka nietypowych łupów, że jej postępowanie to wyraz psychologicznej fiksacji.